By uciec od codzienności

Zarówno przez maila jak i komentarze, zadaliście mi dużo pytań na przeróżnych płaszczyznach. Na większość z nich odpowiem, niektóre zostaną niewiadomą. Z pewnością jednak dowiecie się czegoś nowego. Postaram się tego posta na bieżąco aktualizować, więc jeśli macie jeszcze jakieś pytania, zadajcie je w komentarzu, odpiszę również tam, ponieważ blox ma ograniczenia długości notek.

Jakim sprzętem robisz zdjęcia?

Obecnie aparat nikon d700 i obiektywy nikkor 50mm 1.4 i 85mm 1.8.

Czy obrabiasz zdjęcia w programie graficznym?

Tak, robię poprawki kontrastowe i kolorystyczne w Photoshopie. (krzywe, poziomy, filtry kolorystyczne, mapa gradientu)

Skąd wzięło się aife?

Z mitologii celtyckiej. Po prostu spodobało mi się imię wojowniczki z Alby.

Dlaczego wybrałaś dziennikarstwo? Czy te studia są trudne?

Wybrałam dziennikarstwo, bo coś trzeba było wybrać i dostać papierek dla świętego spokoju mojej mamy. Myślę, że niewiele kierunków obecnie można nazwać trudnymi i dziennikarstwo do nich nie należy. Trudne są czasem egzaminy, ale na każdy da się nauczyć i tych naprawdę wymagających jest niewiele.

Jak rozpoczęła się twoja przygoda z fotografią? Co radzisz początkującym?

Przez krótki moment mojej przeszłości miałam przygodę z modelingiem. Szybko z tego zrezygnowałam i stwierdziłam, że po złej stronie obiektywu stoję. Trafiłam na zdjęcia jednego uzdolnionego fotografa, potem kolejnych i zapragnęłam tworzyć sama.

Jeśli chodzi o rady, to przede wszystkim patrzcie sercem, a nie tak, jak mówi podręcznik. Najpierw powstawały historyczne fotografie, a dopiero później pisano o tym książki. Żaden kurs czy książka nie nauczy Was patrzenia, choć fakt, może pomóc. W fotografii bardzo łatwo zgubić się w fałszu. Staje się tak, gdy zaczynamy robić zdjęcia takie jak oglądaliśmy w magazynach, zamiast takich jakie możemy stworzyć sami w naszych realiach. Powyginane pozy zostawcie chudzinkom po 178cm, które zazwyczaj mają na sobie odpowiednią do pozy specyficzną stylizację. Koleżanki ze szkoły niech nie próbują ich naśladować, to będzie karykaturalne mijanie się z prawdą.

Na swoim drugim blogu stworzyłam kiedyś notkę, gdzie pokazałam trochę pierwszych grafik. Zainteresowanych zapraszam tutaj.

Jesteś samoukiem w dziedzinie fotografii czy może kończyłaś jakieś kursy?

Nie ukończyłam żadnego kursu fotografii, ale pomogły mi zrozumieć ją wyjątkowe osoby, które podzieliły się ze mną swoją wiedzą.

Wspominałaś, że zdarzyło Ci się wystąpić po drugiej stronie obiektywu - czy masz coś w rodzaju portfolio z tego doświadczenia?

Przygotowałam małą zlepkę, ale jak już wspomniałam, była to krótka przygoda. Zdarzało mi się później jeszcze pozować znajomym.

od lewej: pokaz Mixera w Poznaniu | fot. Maciek Bodek | fot. Anaaki | baskstage sesji do katalogu Oriflame | fot. Ramza

Włosy farbowane czy naturalne?

Niezmiennie naturalne.

Jaka jest naprawdę relacja między Tobą a Villkiem. Jak się poznałyście?

Jesteśmy siostrzanymi duszami, ale nie łączy nas ta sama krew. Poznałyśmy się wiele lat temu przez Internet.

Co robiłaś w każdym z miast, w których mieszkałaś i dlaczego przenosiłaś się do kolejnego?

W każdym z tych miast szukałam sobie miejsca, przygody, miłości. Zdobywałam doświadczenia, poznawałam nowe. Do kolejnej zmiany motywowało mnie coś na wzór wiatru z filmu "Czekolada".

Jak ci się mieszka we Wrocławiu, jaki jest tój ulubiony zakątek w tym mieście? Czy planujesz tu zostać?

Zdecydowanie na chwilę obecną jest to moje ulubione duże miasto, ale nie ukrywam, że nawet one zaczyna mnie powoli męczyć. Ciągnie mnie w bardziej odludne miejsca. Nie mam chyba ulubionego miejsca we Wrocławiu, na spacery chodzę w swojej okolicy, na obrzeżach Wrocławia, ale nie ma tu nic ciekawego, po prostu jest ciszej/mało ludzi. Nie, z pewnością nie będę mieszkała tu w przyszłości.

Jakiej rasy jest twój pies?

Owczarek belgijski.

Czy sprzedajesz gdzieś w internecie nie używane już ubrania, biżuterię itp.? Jeśli tak to gdzie?

Nie mam takiego miejsca, jakoś dziwnie mi było sprzedawać swoje ubrania. Zazwyczaj wracają do domu rodzinnego i przechodzą na żeńską część familii. W niedługim czasie jednak coś wystawię na sprzedaż.

Ile masz lat i jaka jesteś?

Obecnie mam 23lata. Nie mam pojęcia jaka jestem, chyba specyficzna. Dobrze wychowana, ale i nieposłuszna.

Jaka jest twoja ulubiona ksiązka?

"Biegnąca z wilkami" Clarissa Pinkola Estes

Które sklepy najbardziej lubisz?

Naprawdę nie potrafię odpowiedzieć, nie mam ulubionych. Chociaż jeśli chodzi o sieciówki, to New Look bardzo trafia w moje gusta.

Kto jest twoją inspiracją w dziedzinie mody, a kto w ogóle jako osoba?

Inspiruje mnie po trochę każdy spotkany na mojej drodze człowiek, który ma coś interesującego w sobie. Jedni mniej, inni bardziej.

Co lubisz robić w długie leniwe wieczory?

Same banalne rzeczy. Oglądać film z bliską osobą i jeść dużo dobrych rzeczy :)

Czy masz jakiegoś ulubionego autora/ulubioną autorkę?

Zdecydowanie za mało książek przeczytałam, by móc wybrać jednego autora.

Jaka była Twoja ulubiona książka w dzieciństwie?

Kamienie na szaniec (czasy szkolne) i Dzieci z Bullerbyn. Uwielbiałam też Harrego Pottera.

Kogo z polskich wokalistow/wokalistek/zespołów cenisz najbardziej?

Mało słucham polskiej muzyki, choć np. bardzo intensywnie eksplorowałam Comę, której obecnie mam już zdecydowany przesyt i nie słucham wcale. Cenię młode talenty jak Microexpressions z mojej rodzimej Jeleniej góry.

(zdjęcia z próby chłopaków z Microexpressions) (do posłuchania wywiad i występ w Radiu Euro)

Bardzo podoba mi się również pewien nowy projekt, o którym niestety póki co nie mogę napisać.

Twój ukochany zestaw modowy?

Jeansy + fajny t-shirt + skórzana kurtka + buty z ćwiekami a'la Chloe.

Który okres w swoim życiu wspominasz najlepiej i dlaczego?

Narodziny mojej siostry. Bo była bardzo długo wyczekiwanym szczęściem i urodziła się zdrowa.

Skasowałaś swój stary blog? Czy ostał się gdzieś tylko że nie jest aktualizowany? Jak tak to podasz adres?

Nie miałam wcześniej modowego bloga, chyba że chodzi po prostu o mojego drugiego, bardziej życiowego, bloga (inexile.wordpress.com), to on niezmiennie wisi w sieci i jest aktualizowany.

Jaka byłaś w okresie nastoletnim? Zbuntowana czy raczej grzeczna?

Pod koniec liceum chwilami byłam nie do zniesienia, ale moi rodzice to kochane i cierpliwe osobniki i jakoś ze mną wytrzymali pod jednym dachem. Samotny wyjazd za granicę do ciężkiej pracy na szczęście nauczył mnie szybko pokory.

Twoje ulubione miejsce?

Radzyń koło sławy.

(+ do poczytania)

5 rzeczy które kochasz?

Wolność, oddanie, wierność, bliskość, zrozumienie.

Czy robisz coś szczególnego w celu utrzymanie zgrabnej figury?

W "młodości" uprawiałam przeróżne sporty i byłam bardzo aktywna, przez co nigdy nie miałam problemów z wagą. Gdy poszłam na studia i skończył się sportowy tryb życia, przybyło trochę kg i trzeba było się nieco bardziej pilnować. Nie potrafiłabym być na żadnej diecie, ani odmówić sobie smakołyków. Na szczęście uwielbiam warzywa i to nimi głównie się żywię. Fast foody jadałam od święta, a przeczytaniu pewnych artykułów ("Żywność masowego rażenia") zamierzam odstawić je całkowicie. Unikam chemicznych napojów typu Cola i objadania się na noc. Co jakiś czas uda mi się zmotywować do biegania/kręcenia hula-hopem, oprócz tego rozpoczęłam swoją przygodę ze wspinaniem, a w okresie zimowym jeżdżę na snowboardzie.

Jakie miałaś kompleksy będąc nastolatką?

A to może być ciekawe. Do chyba 17. roku życia nie odsłaniałam ramion. Wyjście na basen to były katusze, ręcznikiem zasłaniałam nawet kolana, a dłonie chowałam do kieszeni. Czemu? Wstydziłam się strasznie swoich piegów. Dziś je uwielbiam i nie wiem dlaczego miałam z nimi problem. Poza tym przez długi czas nie akceptowałam swojego nosa, potrafiłam obracać się do mijanych na ulicy osób, żeby nie oglądali mnie z profilu. Tak, każda z nas ma swoje paranoje. Ważne by się z nich skutecznie wyleczyć :-)

Twój sposób na szczęście? Czy spełnianie marzeń jest możliwe?

Unikanie toksycznych osób, trzymanie się tych prawdziwych. Ryzykowanie i ufanie intuicji. Marzenia można realizować, to wcale nie jest trudne. O wiele cięższe zadanie czeka nas później, żeby w nich przeżyć.

Jak określiłabyś ewoluowanie swojego stylu na przestrzeni lat? Czym się kierowałaś? Co inspiruje Cię teraz? Jaki jest Twój sposób na odnalezienie swojego stylu?

Zaczęło się od dresiarstwa i ignorancji kobiecej garderoby. Byłam chłopczycą, której nie w głowie były fatałaszki. Później era noszenia ciuchów takich jak wszyscy, aż wyjechałam ze swojej mieściny i otworzyły mi się nieco oczy. Stopniowo coraz bardziej eksperymentowałam, aż pogubiłam się do tego stopnia, że nie kupowałam czegoś, bo było fajne, ale dlatego, że było dziwne. Dziś już jest dobrze, wolę mniej niż więcej. Nabrałam dystansu do siebie, a duże miasto bardziej toleruje odchyły od normy.

Ile masz wzrostu i ile ważysz?

Mam 172cm, a co do wagi, to niestety nie odpowiem, bo tego urządzenia unikam od lat i nie jestem na bieżąco. Wyznaję zasadę błogiej nieświadomości ;-)

Wolisz wędrować po górach wiosną/latem czy zimą? Tatry? Bieszczady czy może Sudety? - gdzie najbardziej lubisz się wspinać, wędrować? Jakie szczyty do tej pory zdobyłaś?

Zdecydowanie za mało czasu spędziłam w górach, żeby móc się wypowiedzieć. Mieszkałam w ich otoczeniu przez większość życia, ale nawet na Śnieżkę bardziej wjechałam niż weszłam. Wiele za to przede mną. Wspinałam się do tej pory w rejonach Kotliny Jeleniogórskiej, bo to okolice mojego domu.

Czy twoje zdjęcia istnieją tylko wirtualnie (w pamięci komputera), czy je wywołujesz?

Istnieją głównie w postaci plików cyfrowych niestety.

Używasz czasem starych aparatów?

Zdarzyło mi się zrobić dwie klisze w życiu. Planuję jednak zakup lustrzanki analogowej, więc powinno być ich więcej.

Skąd pomysł na malowanie koszulek?

Namalowałam kiedyś jedną na prezent. Z czasem odkurzyłam pomysł, szczególnie, że jest to bardzo przyjemna forma spędzania czasu.

Jakimi farbami malujesz koszulki? Czym je utrwalasz?

Używam farb do tkanin Fevicryl, a utrwalam przez ciepło, czyli żelazkiem.

Prowadzisz kalendarz i żyjesz zgodnie z zapisanym planem, czy po prostu co przyniesie dzień?

Planuję kalendarz pod kątem zleceń, poza tym trzymam się zasady Carpe Diem.

Przełomowy moment w Twoim życiu?

Rzucenie pierwszych studiów.

Lek/recepta na smutki i doły?

Jednego środka na to nie ma, a czasem wręcz warto się im poddać, by docenić to co przyjdzie po nich.

Co byś robiła, gdyby nie fotografia?

Dawała sobie radę, tylko z mniejszą satysfakcją.

Z tego miejsca chciałam podziękować wszystkim swoim czytelnikom za każde miłe słowo, które od Was przeczytałam. Jesteście wspaniałą publicznością, która nie tylko ogląda obrazki, ale i wnika w słowa. Życzę Wam sił do walki z monotonią, byście mogli realizować i wytrwać w swoich marzeniach.